"Volgens Jorge
Luis Borges stamt het idee van de Zahir uit de islamitische traditie.
Men vermoedt dat het begrip is ontstaan rond de achttiende eeuw.
Zahir is Arabisch en betekent: zichtbaar, aanwezig, onmogelijk
om onopgemerkt te blijven. Iets wat of iemand die, wanneer we
ermee in contact komen, langzaam beslag legt op onze gedachten
zodat we ons uiteindelijk op niets anders meer kunnen concentreren.
Dit kan men zien als heiligheid, of waanzin."
uit 'de zahir' van paula
coelho